Bobo Uzshanson - Odam kerak bo'lmay qoldi odamga

Yig'lab gapiraman ba'zan onamga
Bo'g'zimda tiqilar dardim nolamga
O'n yilda shunchalar o'zgardi dunyo
Sovuq bir sukunat cho'kdi olamga

Tunlari azobdan o'g'riydi yurak
Bu holga hayrondir yer bilan falak
Mol-dunyo, soxta nom hammaga kerak
Mehrning chirog'i so'ndimi atang

Odam kerak bo'lmay qoldi odamga
Bevafo dunyoda hamma ovora
Qo'l cho'zib bo'lmaydi bitta qalamga
Birovning dardiga topilmas chora

Odam kerak bo'lmay qoldi odamga
O'g'il onasidan olmasa xabar
Otaning panlari ketsa besamar
Ekranlar ortida yashirin yuzlar

Ko'zdagi yoshlarni sezmaydi ko'zlar
Mashinang, puling bor sen uchun borlar
Kuching ketgan kuni kimsasiz qorsan
Zamon rivojlandi, texnika asri
Yashashda ne ma'no bilsangiz asli
Hamma imkonlar bor, bu yoshlik fasli